(Episod 11)
Ya, saya baru sampai.
Tidak mengapa. Takkan ambil masa yang lama.
Kingkang?
Kingkang masih di rumah Eun Ho.
Kehidupan ibu sangat kemas.
Dia mengemas dengan baik...
jadi tiada apa perlu dibersihkan.
Tidak mengapa.
Hanya gambar ibu saya...
dan pasu bunganya.
Ya. Saya baru masuk.
Saya akan hubungi awak semula nanti.
Ya.
Tempat ini nampak begitu aman tanpa saya.
Rumah saya.
Awak buat saya hilang akal.
Awak benar-benar buat saya hilang akal, Se Gye.
Awak makan makanan segera lagi?
Saya suruh awak basuh pinggan selepas selesai makan.
Oh Tuhan, busuknya.
Jangan buang hidangan sampingan yang saya buat untuk awak lagi.
Awak faham atau tidak?
Banyak yang dia buat.
Saya suruh awak terus masukkan stoking dalam bakul pakaian kotor.
Awak sangat pengotor.
Se Gye, awak pengotor.
- Awak... - Jun Hyuk.
Kenapa drama-drama sekarang begitu mudah diramal?
Rasanya saya patut bercakap dahulu.
Se Gye, bukankah awak ada penggambaran drama?
Saya malu mahu lakukan ini sendirian.
Saya tidak percayakan awak.
Bagaimana awak boleh buat sesuatu seperti ini sepanjang masa?
Se Gye.
Awak sudah makan malam?
Ya.
Awak makan makanan segera lagi?
Awak patut jaga kesihatan sementara ia boleh dijaga.
Awak basuh pinggan mangkuk kotor selepas makan?
Ya, sudah.
Awak sudah mengemas?
Bagaimana dengan pakaian kotor?
Awak selalu dengar bila saya suruh, tidak guna.
Saya juga buat semua itu.
Awak mahu tidur sekarang?
Ya.
Selamat malam.
Jangan mimpi apa-apa dan tidur lena.
Selamat malam, ibu.
Jangan mimpi apa-apa dan tidur lena.
Awak buat dengan baik hari ini.
Anak saya yang cantik.
Awak juga selalu buat dengan baik, ibu.
Ibu saya yang cantik.
Semoga berjaya untuk esok juga.
Anak saya...
awak yang terbaik!
Saya juga akan buat yang terbaik esok.
Memandangkan anak awak adalah yang terbaik.
Ini dirakam dengan baik?
Saya juga akan buat yang terbaik esok.
Memandangkan anak awak adalah yang terbaik.
Selamat pagi.
Helo.
- Helo. - Awak okey?
Sudah tentu.
- Selamat pagi. - Selamat pagi.
Helo.
Arah sana.
- Selamat pagi. - Selamat pagi.
Awak sudah sampai.
Awak lambat penggambaran kerana saya, bukan?
Saya minta maaf.
Serta...
terima kasih kerana datang...
untuk ucapkan selamat tinggal kepada ibu saya.
Saya mahu berterima kasih kerana awak datang.
Jangan terlalu bekerja keras.
Beritahu saya jika awak berdepan kesukaran.
Baiklah.
Mari bersedia.
Saya akan ambil segalanya.
Saya akan biarkan awak berehat dengan selesa.
Selesai! Okey.
Selesai! Okey, semua.
Syabas.
Oh Tuhan, pasti dia kecewa sekarang.
Tetapi matanya begitu dingin semasa berlakon.
Dia profesional sebenar.
Saya terkejut sehingga melompat.
(Han Se Gye Larikan Diri Semasa Anugerah Filem)
(Pelakon Larikan Diri)
(Han Se Gye Ada Anak?)
(Han Se Gye Dan Seo Do Jae Berpisah?)
Ada sesuatu yang mencurigakan.
Saya yakin ada sesuatu yang berlaku.
Kenapa? Apa yang berlaku?
- Apa itu? - Kita berkawan?
Kenapa awak bercakap dengan saya?
Memandu sahaja.
Helo? Ya.
Saya mahu awak ekori seseorang.
Saya belanja awak hari ini kerana mahu berterima kasih.
Pesan apa sahaja awak mahu.
Apa sahaja awak mahu.
Awak tidak perlu berterima kasih untuk perkara kecil.
Kita kawan.
Awak tidak tahu kecuali jika saya beritahu.
Ada banyak perkara penting yang awak tidak akan tahu...
kecuali seseorang beritahu awak.
Jika saya tidak beritahu, awak takkan tahu sehingga mati.
Sentiasa ingat...
kerana awak akan rasa nasihat saya sangat membantu dalam hidup.
Hei,
cakap sahaja apa awak fikir dan rasa.
Secepat mungkin.
- Hei. - Ya?
Saya sayang awak.
Tiba-tiba sahaja.
Kenapa dengan awak?
Awak suruh kami beritahu semuanya.
Hei,
saya juga sayangkan awak.
Oh Tuhan, awak berdua buat saya menyampah.
Awak perlukan duit atau apa?
Hei, saya kerja sebagai pemandu gantian sekarang.
Saya ada banyak duit.
Awak kerja sebagai pemandu gantian pula?
Saya patut berikan duit? Berapa? 100,000 dolar sudah cukup?
Sudah lama kita tidak jumpa.
Awak pesan telur dadar gulung, bukan?
Saya berikan satu lagi.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Rasanya sedap.
Saya terfikir apa rahsia masakan dia.
Ibu saya tidak pandai buat telur dadar gulung.
Sebenarnya sangat sukar untuk lakukannya.
Oh Tuhan,
maafkan saya.
Saya merosak suasana, bukan?
Saya tidak apa-apa.
Saya memang okey. Saya cakap begitu...
kerana telur dadar gulung ini sedap.
Betul.
- Apa maksud awak? - Ada seseorang cakap...
awak bersikap seperti awak okey...
tetapi sebenarnya awak tidak okey.
Kasihan awak.
Hati saya sedih kerana awak.
Hei,
saya benar-benar okey.
Biar dia peluk awak sebentar. Jangan pura-pura kuat.
Saya dalam perjalanan pulang sekarang.
Banyak yang awak minum?
Sedikit sahaja.
- Awak okey? - Saya okey.
Saya lebih okey daripada yang saya fikirkan.
Saya serius.
Jika boleh...
saya mahu berada di sisi awak dari siang hingga malam.
Sudah lama awak tidak cakap begitu.
Tetapi kawan-kawan awak...
sayangkan awak lebih lama berbanding saya...
jadi, saya patut biarkan awak luangkan masa bersama mereka.
Malangnya.
Saya harap dapat jumpa awak lebih awal.
Hentikannya.
Awak bijak atau berhati batu?
Penggambaran saya akan tamat tidak lama lagi.
Kemudian kita boleh luangkan masa bersama sepanjang hari,
dari bangun sehingga tidur.
Selamat malam.
Saya akan telefon awak esok.
Selamat malam.
(Mak Cik)
Ibu.
Saya sudah pastikan tiada artikel boleh diterbitkan.
Saya dengar awak pergi ke majlis pengebumian.
Awak tidak perlu lakukannya.
Apa maksud awak?
Dia pasti bersedih. Jika banyak khabar angin tersebar,
pasti dia berdepan kesukaran.
Sepatutnya saya lebih bijak.
Terima kasih, ibu.
Adakah awak...
sayangkan dia?
Ya.
Dia tahu...
tentang keadaan awak?
Ya, dia tahu.
Apa lagi yang awak tunggu?
Selepas ayah awak tiba-tiba berkemas dan tinggalkan negara,
saya hanya fokus kepada kerja dan awak.
Tetapi, awak cedera.
Saya tidak dapat buat apa-apa waktu itu.
Saya rasa tidak berdaya.
Waktu itu...
adalah ketika dunia saya musnah.
Apabila awak sedar, Profesor Kang beritahu...
jika awak cahaya dalam hidup saya,
dia mahu menjadi tanah.
Apabila saya mendengar itu,
saya tahu dia akan bersama saya sepanjang hayat.
Pada bila-bila masa...
termasuklah...
waktu yang menyakitkan.
Ada banyak perkara yang lebih penting daripada kerja.
Saya terlepas...
banyak perkara begitu.
Pergilah kepada dia.
Awak patut...
menjaga dia dengan baik.
Jangan tahan diri, dan jangan tunggu giliran awak.
Jangan cuba berfikir secara logik.
Jika cinta awak untuk dia adalah benar,
awak perlu buat begitu.
Dia lembab...
seperti saya.
Apa yang awak buat di sini?
Saya lembab.
Apa?
Saya lembab.
Sebab itu saya baru datang sekarang.
Oh Tuhan...
Saya fikir saya okey, tetapi rasanya tidak.
Saya rasa...
saya sangat sakit.
Saya sangat kejam, bukan?
Kenapa awak cakap begitu?
Saya cuma fikir tentang diri sendiri.
Saya fikir hanya saya yang terluka...
dan terganggu.
Awak juga terluka.
Awak juga berdepan masa sukar...
tetapi saya menambah tekanan awak.
Jika awak tahu bagaimana cinta saya...
terlalu penting untuk awak...
awak akan sangat terkejut.
Saya sayangkan awak demi kepentingan sendiri.
Apabila bersama awak,
saya rasa normal dan baik.
Saya rasa sangat okey...
seperti lelaki biasa...
yang jalani kehidupan normal.
Awak boleh jadi kejam pada saya.
Awak juga boleh jadi hodoh.
Saya tetap akan sayangkan awak.
Walaupun awak tidak cantik,
awak...
sempurna sebagai diri sendiri.
Saya cintakan awak.
Saya juga cintakan awak...
seperti keajaiban.
Saya dapat pokok...
sebagai hadiah hari lahir.
Pokok itu bermakna...
"kebahagiaan pasti akan tiba".
Selamat datang.
Awak ada...
pokok yang bermaksud...
"kebahagiaan pasti akan tiba"?
Pasti maksud awak bunga marigold.
Marigold?
Tetapi apa yang kelakar adalah...
Bunga marigold ada dua makna.
(Maksud bunga marigold.)
(Jenis dan maksud marigold)
("Kebahagiaan pasti akan tiba", "Cinta yang menyedihkan")
Saya sudah agak.
Makna kedua...
lebih sesuai dengan saya.
(Maksud marigold bergantung pada jenisnya)
("Kebahagiaan pasti akan tiba", "Cinta yang menyedihkan")
Sebenarnya...
Ini pokoknya, bukan?
Perkara ini...
mengganggu saya.
Apakah ini?
Walaupun ia bukan saya,
kebahagiaan pasti...
akan tiba.
Awak datang ke sini...
untuk katakan itu?
Sebab inilah...
saya tidak suka orang yang baik.
Jika awak rasa teruk...
lupakan apa yang saya katakan.
Saya tidak...
maksudkan apa yang saya katakan.
Kerana awak bersikap baik kepada saya...
ia muncul begitu sahaja.
Saya bukan orang yang biasanya bertindak melulu.
Saya tidak sepatutnya cakap begitu.
Saya hantar permohonan...
kepada seminari.
Ada apa-apa...
awak mahu katakan kepada saya?
Tiada.
Apa yang...
saya mahu dengar daripada dia?
Berhenti! Okey.
- Syabas. - Syabas.
- Terima kasih. - Terima kasih.
- Syabas.
- Terima kasih. - Terima kasih.
- Syabas. - Syabas.
Awak semua buat dengan baik.
Pengarah Lee.
Terima kasih untuk segala-galanya.
Saya mahu berterima kasih...
kerana berikan peluang...
dan percayakan saya.
Melihat awak...
saya mula berfikir...
mungkin saya yang berubah.
Awak sentiasa sama.
Tetapi saya menilai awak...
berdasarkan perkara yang orang lain katakan.
Saya minta maaf.
Terima kasih...
kerana berikan saya peluang kedua.
Seronok bekerja dengan awak semula.
Terima kasih.
- Betul? - Sesuatu yang pedas.
Sesuatu yang pedas?
Hebat bunyinya.
- Okey. - Bukankah bagus bunyinya?
Awak buat dengan baik.
Rasanya kita takkan jumpa buat seketika.
Siapa tahu?
Kita mungkin bertemu lagi nanti.
(Pak Cik)
Awak sudah selesai?
Awak menakutkan.
Bagaimana awak tahu?
Sudah lama saya menunggu hari ini tiba.
Di mana saya perlu mencari awak?
Di sini.
Serius?
Awak semua semua ini?
Kekasih saya begitu hebat.
Kekasih awak memang hebat.
Selamat tengah hari, Pengarah Seo.
Saya Kapten Baek Min Seok...
yang bertanggungjawab untuk penerbangan hari ini.
Kami akan buat yang terbaik untuk buat perjalanan awak selesa.
Terima kasih terlebih dahulu.
Inilah saat saya katakan...
"Saya tidak pernah melihat kapten datang menyapa penumpang".
"Betul? Saya sudah biasa."
Ini sangat kelakar.
Saya tidak tahu kita akan menjadi begini.
Saya mungkin tahu.
Saya gementar.
Semasa awak letakkan kepala di bahu saya...
saya tidak boleh menukar halaman.
Betulkah?
Ini sepatutnya menjadi rahsia.
Bagaimana perasaan awak?
Awak rasa gementar juga sekarang?
Sekarang...
giliran awak untuk rasa gementar.
Lihat di sana.
Ucap Helo...
kepada ibu awak.
Inilah kedudukan paling hampir untuk awak capai di langit.
Saya masih ingat waktu saya beli ikan untuk kali pertama.
Apabila ikan berenang di tangki ikan biru...
nampak seperti sedang terbang di langit.
Saya pernah duduk di depan tangki ikan...
dan merenung ikan begitu lama.
Ada masanya apabila saya fikir hanya itu yang saya ada di dunia ini.
Dunia saya yang aneh...
di mana semuanya sama.
Serta wanita aneh yang muncul...
dalam dunia aneh saya.
Tiba-tiba saya teringat kepada ayah.
Ibu saya beritahu yang ayah saya...
tiba-tiba muncul entah dari mana...
dan berkelakuan sangat baik.
Dia tiba-tiba buat ibu saya jatuh cinta...
dan tiba-tiba hilang.
Awak juga begitu.
Awak tiba-tiba muncul dalam hidup saya...
dan tiba-tiba berkelakuan sangat baik.
Awak tiba-tiba buat saya jatuh cinta.
Saya tidak akan hilang.
Awak maksudkannya?
Awak juga...
tidak patut hilangkan diri.
Saya berharap awak kekal aneh...
dan terus jadi aneh, sama seperti sekarang.
Tidak kira betapa anehnya ia...
saya harap awak gembira.
Biar saya ambil gambar awak.
Tidak perlu.
Sekali lagi.
Awak nampak kacak. Lihatlah.
- Awak sukakannya? - Ini?
- Ini. - Kegembiraan awak...
- Ia nampak cantik. - akan berikan saya kegembiraan.
Awak ingat waktu saya berubah menjadi kanak-kanak?
Ibu dan saya...
habiskan masa bersama seperti ketika saya masih kecil.
Saya dan ibu makan bersama...
menonton televisyen bersama,
dan tidur bersama.
Saya tidak tahu waktu itu.
Saya rasa semua waktu itu saat ini.
Ada saatnya awak sedar...
selepas ia berlalu.
Awak rasa...
bagaimana kita akan ingat saat ini apabila masa berlalu?
Saya harap akan ingat saat ini sebagai saat menggembirakan.
Ia mungkin bukan sesuatu yang menggembirakan.
Kenapa?
Bukankah awak akan buat saya lebih gembira?
Saya akan menjadi lebih bahagia.
Ibu mahu saya hidup bahagia.
Dia tidak mahu saya menangis...
dan hidup dalam kesedihan.
Saya akan tersenyum lagi...
dan lebih menyayangi.
Awak sedang...
mengesahkan cinta terhadap saya?
Ya.
Saya akan buat awak gembira.
Saya akan terus buat...
awak bahagia untuk masa yang lama.
Sangat gembira...
sehingga saat ini tidak begitu penting.
Oh Tuhan.
Awak nampak sibuk.
Awak tahu tetapi masih masuk tanpa notis?
Sekali lagi.
Jangan cakap sesuatu yang mengecewakan.
Jika kita kerja di syarikat sama.
kita rapat seperti keluarga.
Jika ahli keluarga singgah begini,
awak sepatutnya gembira.
Oh Tuhan.
Kadangkala bila saya lihat awak...
awak sangat dingin.
Apa perkara mengarut yang awak mahu cakap kali ini?
Choi Ki Ho.
Dia sudah pulang ke Korea.
Awak tidak tahu?
Saya tahu perkahwinan ini bukan kerana cinta...
tapi awak tidak tahu bakal suami awak sudah pulang.
Apa pun, saya kagum dengan kebijaksanaan awak.
Awak benar-benar hebat.
Saya perlu katakan, Presiden Choi...
pilihan terbaik untuk mengukuhkan kuasa awak.
Dia berasal dari keluarga yang kaya.
Dia juga anak sulung.
Tapi malangnya dia lelaki yang tidak guna.
Pengarah Kim.
Oh Tuhan.
Awak lebih dingin sekarang.
Awak buat saya takut. Saya patut beredar.
Jangan kecil hati.
Saya datang untuk sampaikan berita supaya awak tidak marah.
Saya datang dengan niat baik.
Saya sibuk, lebih baik pergi sekarang.
Semoga hari awak baik.
Pelik. Jika saya, pasti saya risau.
Oh Tuhan.
Helo. Ada sesiapa hubungi untuk khidmat pemanduan?
Awak boleh ke bilik VIP.
Awak memang hilang akal.
Awak akan jumpa bakal isteri awak esok.
Hei,
walaupun perkahwinan ini sudah diaturkan, ia cuma perniagaan.
Itu bukan masalah.
Awak fikir wanita teruk itu masih belum tahu tentang saya?
Semua ini kerana dia dapat sesuatu daripada saya.
Awak bercakap seperti takkan dapat apa-apa daripadanya.
Awak akan gunakan Kang Sa Ra untuk jatuhkan Kumpulan Sunho.
Betul cakap awak.
Seo Do Jae datang dan ganggu saya sewaktu saya marah sebelum ini.
Awak patut melihatnya.
Babak yang tidak sepatutnya awak terlepas.
Dia hadiah perkahwinan yang bagus untuk boleh bawa pulang.
Siapa awak?
- Saya pemandu awak. - Pemandu saya?
Awak pemandu saya?
Keluar dan hidupkan kenderaan.
Choi Ki Ho,
awak belum hilangkan sifat panas baran.
Kenapa? Saya buat salah?
Ada masalah?
Saya hanya mencintai awak.
Kang Sa Ra?
Siapa Kang Sa Ra?
Betul. Siapa dia?
Awak maksudkan Kang Sa Ra daripada One Air?
Dia memang menjengkelkan.
Dia sepatutnya taat kepada saya.
Tidak mungkin.
Perkahwinan itu bukan kerana cinta.
Wanita itu obses untuk menjatuhkan abangnya.
Orang yang penuh cita-cita...
memang menyedihkan.
Hei.
Awak tidak boleh memandu dengan lebih berhati-hati?
Apa? Tidak, tidak mengapa.
Lihatlah awak.
Awak begitu pakar.
Pakar?
Awak tidak perlu tahu.
Awak tidak lapar?
Sayang, saya sangat lapar sekarang.
Oh Tuhan.
Awak memang pakar.
- Mari lihat ini. - Bukankah awak Han Se Gye?
- Helo. - Oh Tuhan, Helo.
Sila lihat.
Lihat ini.
Maafkan saya sebentar.
- Oh Tuhan. - Oh Tuhan.
- Mari cepat.
- Cepatlah. - Ke mana dia pergi?
- Mari pergi. - Ayuh.
- Ayuh, cepat. - Kita perlu pergi.
- Oh Tuhan. - Cepatlah.
Mari pergi.
- Ayuh. - Mari pergi.
- Oh Tuhan. - Hei.
- Awak ada di sana. - Kita perlu cepat.
Itu Han Se Gye!
- Lihat! - Itu Han Se Gye!
Apa yang dia buat di sini?
Dia mungkin ada penggambaran filem di sini.
Oh Tuhan, cepat.
Saya minta maaf.
Bukankah itu Han Se Gye?
- Itu dia, bukan? - Itu Han Se Gye.
Se Gye.
Pasti begini keadaannya apabila awak mencari saya.
Pasti ia buat awak rasa tertekan dan cemas.
Mungkin, ada masa tertentu...
apabila awak ingat orang asing sebagai saya dan kecewa.
Tapi awak tidak putus asa dan jumpa saya.
Terima kasih.
Awak tidak perlu berterima kasih kepada saya.
Saya beritahu awak saya buat semua ini untuk diri sendiri.
Saya mahu beri kejutan kepada awak...
tetapi saya buat awak takut.
Pegang ini sebentar.
Saya belum berikan kepada awak lagi.
Sekarang, saya boleh mengecam awak...
tidak kira bagaimana rupa awak.
Mari pulang sekarang.
Balik rumah.
(Choi Ki Ho)
(Pengantin Siput)
- Helo? - Awak ada di mana?
Saya tanya awak ada di mana sekarang.
Jangan buat saya tanya awak tiga kali.
Saya di gereja.
Yang mana satu?
Saya tidak pasti.
Tetapi...
saya risau mungkin saya...
pertimbangkan terlalu lama sekali lagi jika tidak putuskan sekarang.
Julian.
Awak tidak akan tahu...
ke mana laluan ini akan bawa...
tidak kira di mana destinasinya.
Bagaimana jika awak cuba...
jubah kasok ini?
Tidak.
Untuk pakai jubah kasok, saya perlu bertahan beberapa tahun...
dan berdoa dengan gigih.
Itu...
Jika ia bantu awak cari laluan,
paderi tidak akan mengkritik tentangnya.
Kenapa? Tidak boleh alihkan pandangan...
kerana ia begitu sesuai dengan awak?
Sebelum ini, saya tanya awak ada di mana.
Bermakna...
saya akan datang ke sini.
Adakah ini...
yang awak mahu tunjukkan kepada saya?
Saya cuma mahu periksa sesuatu.
Awak pasti ia bukan...
untuk menguji saya?
Awak tahu...
apa yang saya tinggalkan untuk datang ke sini?
Apa yang awak tinggalkan?
Beritahu saya.
Apa yang awak tinggalkan untuk datang ke sini?
Kenapa saya perlu beritahu awak?
Saya mesti dengar untuk memutuskan...
sama ada perlu teruskan atau berputus asa.
Lupakan.
Ini permainan...
yang saya tidak menang.
Saya fikir Tuhan baik hati...
tetapi Tuhan lebih menjengkelkan dari yang saya fikirkan.
Tuhan berunding...
kerana saya tidak percaya kepadanya?
Atau...
Tuhan menghukum saya...
kerana saya bukan orang yang baik?
(Kamera Hadapan Rumah)
Kenapa awak suka saya?
Kerana awak kacak.
Nilai sebagai komoditi.
Itu yang awak maksudkan?
Awak...
orang paling kacak saya pernah nampak sepanjang hayat.
Serta orang paling kacak...
yang pernah dengar cakap saya.
Dia datang bila saya perlukannya.
Dia pastikan saya makan.
Kadangkala...
dia buat saya makan sesuatu yang sangat manis.
Apa?
Awak rasa tersinggung?
Awak sudah bertunang, bukan?
Dengan lelaki...
bernama Choi Ki Ho?
Kenapa awak menipu saya?
Saya tidak pernah menipu awak.
Saya hanya...
rahsiakan daripada awak.
Pada mulanya...
saya tidak fikir saya perlu beritahu awak.
Selepas itu...
saya tidak mahu beritahu awak.
Awak tidak tahu malu.
Saya tahu.
Itulah diri saya.
Tetapi...
kenapa saya sukakannya?
Awak ada tetamu?
Mari berbincang nanti.
- Awak boleh pulang sekarang. - Apa?
Kenapa tidak hubungi lebih awal?
- Saya agak terkejut. - Saya gembira mendengarnya.
Saya mahu beri kejutan kepada awak.
Masuklah. Mari berbual di dalam.
Saya akan hubungi nanti.
Awak boleh balik sekarang.
Awak cakap awak akan datang jika saya panggil awak.
Jadi...
datang apabila saya panggil awak.
Awak mesti tahu saya sudah pulang.
Awak tidak nampak terlalu terkejut.
Malangnya, saya sudah tahu.
Siapa lelaki itu?
Awak boleh tanya begitu...
- dalam hubungan kita? - Jadi...
awak tidak pernah lupakan cita-cita awak hanya kerana...
awak jumpa lelaki kacak.
Itu bukan Kang Sa Ra.
Sebab itu saya pilih awak jadi pasangan.
- Kenapa datang ke sini? - Kenapa?
Saya perlu sebab untuk jumpa tunang sendiri?
Betul?
Pasti awak sudah selesai memandangkan sudah jumpa saya.
Abang awak seorang yang teruk.
Awak tidak setuju dengan saya?
Awak sudah jadi rapat?
Bukan begitu.
Saya penat. Baliklah.
Tiada banyak masa yang tinggal untuk Kumpulan Sunho.
Saya boleh pastikan ia jadi milik awak.
Ia juga membantu jika Kumpulan Sunho jadi milik isteri saya.
Ia akan menjadi milik saya...
bukan milik awak.
Baiklah.
Kalau awak cakap begitu.
- Saya bawakan hadiah. - Hadiah?
Sejak bila awak bawa hadiah?
Ini maklumat yang awak pasti mahu tahu.
Kelemahan Seo Do Jae.
Apakah ia?
Kenapa mahu minum dengan saya selepas tiba di Seoul?
Tiada orang lain yang boleh minum bersama saya.
Maaf kerana minta awak datang dalam situasi ini.
Oh Tuhan.
Awak boleh minta saya datang bila-bila masa.
Saya mahu sentiasa buat awak selesa.
Apa yang awak buat?
Kenapa minum terlalu banyak? Awak bukan orang begini.
Saya...
memberanikan diri dan pergi bertemu dengannya.
Tapi,
saya dihalau.
Pintu ditutup...
di depan saya.
Untuk seketika saya berdiri...
di belakang pintu yang tertutup.
Tetapi...
pintu tidak dibuka.
Tidak kira berapa lama saya menunggu.
Itu...
buat saya faham perasaannya.
Oh Tuhan.
Awak mabuk?
Ya.
Bagaimana perasaannya?
Dia suka awak?
Hei.
Saya bercakap daripada pengalaman.
Jangan fikirkan sendirian.
Tidak mengapa untuk fikir sendirian...
tetapi awak perlu beritahu perasaan awak kepadanya.
Secepat mungkin.
Jika tidak, ia mungkin menyakitkan.
Dia akan terluka?
Lihatlah awak. Awak tidak tahu apa-apa.
Awak lebih ambil berat tentangnya berbanding diri sendiri.
Cinta pertama awak nampak begitu tegang.
Cinta?
Saya tidak pasti.
Sudah 10 tahun saya simpan impian ini.
Saya tidak percaya...
saya boleh ragu begitu mudah.
Hei.
Lagipun, ini cuma impian.
Apa masalahnya jika impian awak berubah?
Tiada sesiapa akan mengkritik awak.
Jika ada sesiapa kritik awak, saya dan Woo Mi takkan biarkan.
Kenapa Kang Sa Ra perlu jadi begitu cantik?
Hei. Bagaimana awak tahu?
- Apa? - Kang Sa Ra.
Kenapa saya tidak tahu?
Mereka berdua ada banyak masalah. Dia dan abangnya.
Betul?
Mereka memang banyak masalah.
Tidak banyak maklumat yang saya dapat tentangnya lagi.
Tidak, saya pasti saya betul tentangnya.
Saya tahu dia rahsiakan sesuatu.
Sama ada anak atau masalah lain.
Terus menyiasat.
Jika dapat bukti, saya akan bayar sebanyak yang awak mahu.
Saya akan hubungi awak.
Boleh pandang ke sini?
Satu, dua, tiga.
Okey.
Pandang sini. Awak nampak cantik.
Kami hampir selesai. Satu, dua, tiga.
Awak nampak hebat.
Se Gye, awak nampak gembira seperti biasa.
Awak sentiasa nampak gembira apabila berjumpa saya.
Saya patut meneka?
Saya rasa ia adalah cinta.
Saya tidak pasti. Mungkin kerana baunya wangi.
Oh Tuhan, awak nampak cantik sekarang.
Satu, dua, tiga.
- Oh Tuhan. - Ini dia.
Hei, saya dengar Eun Ho terseksa kerana pening selepas mabuk.
Itu bukan mabuk, itu hanya dilamun cinta.
Hei.
Awak berdua berkongsi rahsia semasa saya tiada?
Saya tidak tahu.
Ini rahsia.
Awak sangat kejam.
Sakitlah.
Siapa suruh tinggalkan kawan dan bertemu kekasih?
Saya tidak percaya. Bagaimana dengan awak?
Awak bercuti secara rahsia...
Diam.
Diam tentang apa?
Awak mungkin akan berkahwin dalam keadaan ini.
Saya suruh awak diam.
- Awak mungkin berkahwin. - Awak fikir begitu?
Apa? Kenapa?
Saya dapat rasa...
Tidak, rasanya saya salah.
Apa? Berkahwin?
Awak akan berkahwin?
Awak fikir saya akan berkahwin? Awak sudah hilang akal?
Oh Tuhan.
Saya rasa aneh.
Kenapa? Ada apa?
Awak rasa awak mungkin akan bertukar secara tiba-tiba?
Tidak, bukan perasaan begitu.
Jadi, kenapa?
Awak sakit?
Awak rasa sejuk atau sesuatu?
Bukan. Cuma...
Apa pun, ada sesuatu yang aneh. Rasanya seperti...
seseorang sedang perhatikan saya.
Perhatikan awak?
Mungkinkah wartawan mengekori awak?
Mungkin.
Hei, awak perlu hati-hati buat seketika.
Apabila ada perasaan tidak baik, lebih baik tidak menonjol.
Saya akan tanya Wartawan Park...
dan siasat siapa yang ekori kita.
Hei.
Apa pun...
ibu mentua awak wanita yang mengagumkan.
Dia bukan ibu mentua saya.
Masih belum.
Tiada artikel tentang awak kebelakangan ini.
Saya bertanya kepada Wartawan Park...
dan dia beritahu ibu mentua awak halang semua media.
Saya sangat gembira dia menyebelahi awak.
Tetapi...
rasanya saya yang tidak sihat sekarang.
Saya yang rasa sejuk?
Kenapa badan saya menggigil?
Awak tidak patut demam di musim ini.
Awak akan sakit teruk.
Pakai ini. Pakai semua yang awak boleh pakai.
Awak sangat bertimbang rasa.
Hanya awak yang saya ada, Han Se Gye.
Helo?
Saya tarik balik. Satu-satunya orang yang fikir tentang saya...
adalah kekasih saya.
Ada apa-apa yang awak mahu makan?
Ya. Walaupun tiada, saya akan merekanya.
Saya gembira mendengarnya.
Jika awak cakap tidak, saya akan bertegas untuk makan sesuatu.
Apa yang awak mahu makan?
Reka sesuatu segera.
Sushi.
Kerana awak pilih menu hebat...
kita akan dapat berjumpa dengan lebih cepat.
Betul?
Saya patut bangga dengan diri sendiri.
Jadi, apa kata kita...
bercakap tentang hari kita bergaduh di restoran Sushi?
Jika tentang itu, awak ada kelebihan menentang saya.
Hei!
Maaf. Saya perlu salin pakaian.
Si tidak guna itu.
Oh Tuhan.
Sangat sejuk.
Saya benar-benar kesejukan.
Apa semua ini?
Se Gye.
Awak menunggu saya?
Atau awak menunggu Sushi?
Tidak kira apakah ia.
Apa yang awak buat?
Mari masuk.
Encik Seo Do Jae?
Encik Seo,
saya...
Presiden Yu. Maafkan saya.
Ia gelap, dan saya salah.
Ini dia.
Boleh awak serahkan kepada Se Gye?
Selamat malam.
Han Se Gye.
Han Se Gye...
Apa...
Apakah ini?
(Mak Cik)
Awak okey?
Woo Mi beritahu saya segalanya.
Saya akan jelaskan kepada Woo Mi...
Helo?
Apa yang awak buat?
Adakah benar?
Beritahu saya jika ia benar.
Awak benar-benar tidak dapat cam wajah orang?
("The Love Inside" oleh 2morro boleh didapati di laman muzik utama.)